دزد ناموس به قلم سعیده براز
پارت هشتاد و هفتم :
ابرویی بالا می اندازم.
-پادشاهی که اینجوری هوای ملکه اشو داره یه روزی ملکه اش به دادش می رسه.
کاوان با ذوق نگاهم می کند و من بعد از چند ثانیه خیره شدن به او بالاخره از آن نگاه نافذش دل می کنم تا از روی نردبان پایین نیفتاده ام.
هوا هنوز کامل تاریک نشده بود و می شد از منظره لذت برد به هر چهار طرف پشت بام می روم که صدای کاوان در می آید.
-تموم نشد؟
-چرا، الان میام پایین.
قبل ا
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۴۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
رضوانه
1باز که این کانی خانوم اسلحه شو دستش گرفت این آفتابه و الاغ جدایی ناپذیرن😂😂